Święte Triduum Paschalne- Wielki Czwartek
Wielki Czwartek rozpoczyna w całym Kościele Święte Triduum Paschalne.
Triduum
rozpoczyna się celebracją Mszy Wieczerzy Pańskiej w wielkoczwartkowy wieczór.
Wielki Czwartek to dzień ustanowienia dwóch sakramentów; Kapłaństwa
i Eucharystii. Wspominamy, a zarazem upamiętniamy Ostatnią Wieczerzę, jaką
Chrystus spożywał ze swymi Apostołami w ostatnią noc przed męką.
Słowa, które
Chrystus wypowiedział podczas Ostatniej Wieczerzy konkretnie ilustrują te dwa
sakramenty, które zostały podczas uczty nam dane;
Święta Eucharystia, „Bierzcie i jedzcie…”
Sakrament kapłaństwa, „To czyńcie na moją pamiątkę…”
To właśnie od Triduum Paschalnego wszystko rozpoczyna się w naszym życiu chrześcijańskim, bierze
początek nasze zbawienie. Bo w czasie triduum paschalnego jesteśmy postawieni
wobec spraw ostatecznych, najważniejszych naszego życia i zbawienia. Dlatego
też był zwyczaj w Wielki Czwartek pojednania grzeszników z Kościołem, aby
wieczorem mogli w pełni uczestniczyć w Mszy Wieczerzy Pańskiej.
Msza Wieczerzy Pańskiej jest szczególnym świętem dla całej wspólnoty, podczas której gromadzimy się jak rodzina wokół stołu, Ołtarza gdzie uświadamiamy sobie, że Eucharystia jest ucztą ofiarną. Ołtarz jest miejscem złożenia ofiary, na nim dokonuje się przemiana chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa, ale zarazem też przystępujemy do ołtarza jako do stołu uczty, by Chrystus nas nakarmił i napoił, swoim Ciałem i Krwią.
Eucharystii to miłość. Miłość zawarta jest w Eucharystii – to jest Ciało za was wydane. Możemy przyjmować Ciało Pańskie i pić Jego Krew o ile w tej chwili chcemy na tę miłość odpowiedzieć. Komunia to nie jest pigułka, która nas uzdrawia. To jest przyjmowanie miłości- miłości Chrystusa!
„Gdybyśmy nie mieli sakramentu Kapłaństwa, nie mielibyśmy Pana. Kto Go umieścił w tabernakulum? Kapłan. Kto przyjął naszą duszę u początku jej życia? Kapłan. Kto ją żywi, by dać jej siłę na wędrówkę? Kapłan. Kto ją przygotuje na spotkanie z Bogiem, obmywając ją po raz ostatni we krwi Jezusa Chrystusa? Kapłan, ciągle kapłan.
A gdy dusza będzie umierała, kto ją ożywi, kto jej udzieli ciszy i pokoju? I tu kapłan. Nie można sobie przypomnieć ani jednego dobrodziejstwa Boga bez spotkania obok tego wspomnienia obrazu kapłana.”
Św. Jan Maria Vianney
W Wielki
Czwartek kiedy świętujemy ustanowienie Sakramentu Kapłaństwa, dziękujemy Wam
drodzy Kapłani za Waszą posługę: przy ołtarzu, w konfesjonale, wśród naszej wspólnoty
parafialnej, pośród chorych i potrzebujących. Dziękujemy
Wam za życzliwość, cierpliwość, wyrozumiałość, poświęcony czas, za to, że
wnosicie w nasze życie Chrystusa.
Jednocześnie
życzymy Wam Drodzy Kapłani, aby Chrystus, który wybrał Was i powołał, obdarzał
potrzebnymi łaskami do podejmowania codziennych zadań: siłami fizycznymi i
duchowymi, światłem i mocą Swego Ducha.
Życzymy wielu
wspierających Was serc, umysłów i rąk, życzliwości tych, którym posługujecie.
Do życzeń
dołączamy zapewnienie o pamięci modlitewnej.
Szczęść Boże