Słowo na niedzielę

28.07.2019r. XVII Niedziela Zwykła


Liturgia Słowa:

Rdz 18, 20-32, Ps 138; Kol 2, 12-14


Łk 11, 1-13

Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów».
     A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień, i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».
     Dalej mówił do nich: «Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: „Przyjacielu, pożycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przybył do mnie z drogi, a nie mam, co mu podać”. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: „Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i moje dzieci są ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie”. Powiadam wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że jest jego przyjacielem, to z powodu jego natręctwa wstanie i da mu, ile potrzebuje.
     I Ja wam powiadam: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a zostanie wam otworzone. Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu zostanie otworzone. Jeżeli któregoś z was, ojców, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? Albo o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? Lub też gdy prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec z nieba udzieli Ducha Świętego tym, którzy Go proszą».

 

Komentarz

 

Spośród wszystkich czterech ewangelistów to właśnie Łukasz zwraca szczególną uwagę na modlitwę Jezusa, często odbywającą się w odosobnieniu. Nie powinien więc dziwić fakt, że apostołowie, widząc ich Mistrza na modlitwie, proszą Go, by nauczył ich się modlić. Innymi słowy, przykład Jezusa, Jego więź z Bogiem zachęca apostołów do poszukiwania tej samej więzi. W centrum naszego życia powinna być troska o to, by imię Boga było czczone i znane wszystkim. Głosząc Jezusa, przyczyniamy się do budowy Jego królestwa na ziemi. Modlitwa Pańska jest streszczeniem całej Ewangelii, a przez to jest fundamentem i sercem całej naszej modlitwy.