Liturgia Słowa:
Dz 13, 14. 43-52; Ps 100; Ap 7, 9. 14b-17
J 10, 27-30A
Jezus powiedział:
«Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą
one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą na wieki i nikt nie wyrwie ich
z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich.
I nikt nie może ich wyrwać z ręki mego Ojca. Ja i Ojciec jedno
jesteśmy».
Komentarz
Jezus jawi nam się dziś jako Dobry Pasterz. Sam określa siebie wcześniej jako brama owiec (J 10, 7). Kto przez nią wejdzie, ten będzie zbawiony (…) i znajdzie pastwisko (J 10, 9). Jezus, Dobry Pasterz daje życie swoje za owce (J 10, 11). On zna swoje owce, a te słuchają Jego głosu i idą za Nim (J 10,27). Jezus pokazuje wyraźnie, że do wspólnoty Jego uczniów należą ci, którzy Go słuchają. Łaska wybrania należy do Boga, gdyż to On sam ich powołuje i strzeże. Każdy, kto usłyszał słowo Boże, nie może pozostawać na nie obojętny. Powinien pozytywnie odpowiedzieć na zapraszający go głos Jezusa i za Nim pójść. Nagrodą za podążanie za Chrystusem jest życie wieczne. Odrzucenie wezwania Bożego to wejście na drogę tych, którzy zginą na wieki (J 10, 28). Słowa Jezusa przypominają nam dziś także o konieczności współpracy z łaską Bożą w dziele zbawienia. Bóg nikogo nie zbawia na siłę!
Ewangelia 2019