Liturgia Słowa:
Jr 31, 7-9, Ps 126 (125),
1b-2b. 2c-3. 4-5. 6, Hbr 5, 1-6
Mk 10, 46b-52
Słowa Ewangelii
według Świętego Marka
Gdy Jezus wraz z uczniami i sporym tłumem
wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy
drodze. A słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: «Jezusie, Synu
Dawida, ulituj się nade mną!» Wielu nastawało na niego, żeby umilkł. Lecz on
jeszcze głośniej wołał: «Synu Dawida, ulituj się nade mną!»
Jezus przystanął i rzekł: «Zawołajcie go». I
przywołali niewidomego, mówiąc mu: «Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię». On
zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się na nogi i przyszedł do Jezusa.
A Jezus przemówił do niego: «Co chcesz, abym ci
uczynił?»
Powiedział Mu niewidomy: «Rabbuni, żebym
przejrzał».
Jezus mu rzekł: «Idź, twoja wiara cię
uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą.
Komentarz
Panie, żebym przejrzał”
Wiara uzdrawia, daje światło, przejrzenie. Warto
o tym pamiętać, bo bardzo często w życiu duchowym jesteśmy jak ten niewidomy
pod Jerychem. W chwilach trudnych, gdy szukamy Boga, wołamy do Niego. Chcemy,
by nas usłyszał i pomógł nam. Ale świat i inni ludzie próbują zagłuszyć i nas,
i Boga. Nie chcą, by nasz głos dotarł do Niego, aby On mógł odpowiedzieć.
Zagłuszają kolorowymi reklamami, a nawet ateistycznymi billboardami, zakłamując
rzeczywistość. Tymczasem „żebym przejrzał” dosłownie po grecku oznacza: „żebym
spojrzał w górę”. Te słowa powinny być naszą codzienną modlitwą, abyśmy
podnieśli wzrok, spojrzeli w górę i widzieli Jezusa w naszym życiu