26.01.2020 r. III Niedziela Zwykła
Liturgia Słowa:
Iz 8,23b-9,3, Ps 27,1.4.13-14, 1 Kor 1,10-13.17
Mt 4,12-23
Gdy Jezus
posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak
Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i
Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
„Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego. Droga
morska, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał
światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło”.
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: „Nawracajcie
się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”.
Gdy Jezus przechodził obok Jeziora
Galilejskiego, ujrzał dwóch braci, Szymona, zwanego Piotrem, i brata jego,
Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich:
„Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi”. Oni natychmiast zostawili
sieci i poszli za Nim.
A gdy poszedł stamtąd dalej, ujrzał innych dwóch
braci, Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego Jana, jak z ojcem swym Zebedeuszem
naprawiali w łodzi swe sieci. Ich też powołał. A oni natychmiast zostawili łódź
i ojca i poszli za Nim.
I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w
tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie
choroby i wszelkie słabości wśród ludu.
Komentarz
Uwięzienie Jana Chrzciciela było dla Jezusa znakiem
rozpoczęcia Jego misji głoszenia Ewangelii bliskości Boga. Jezus nie działał
sam. Do dzieła ewangelizacji zaprosił uczniów, tworząc z nimi wspólnotę życia.
Co takiego miał w sobie Syn Boży, że apostołowie potrafili natychmiast
pozostawić własne sprawy i bliskich, aby związać swoją przyszłość z Nim? Dziś
Jezus spotyka każdego z nas uwikłanego w życiowe zmagania i codzienność. Prosi,
abyśmy w świadczeniu o Nim wykorzystywali całe nasze dotychczasowe doświadczenie.
On z prostych rybaków nie uczynił rabinów, nauczycieli Prawa, lecz rybaków
ludzi. Jakie moje doświadczenia pomogą mi być świadkiem Jezusa?
