19.01.2020r. II Niedziela Zwykła
Liturgia Słowa:
Iz 49,3.5-6, Ps 40,2 i 4ab.7-8a.8b-9.10, 1 Kor 1,1-3
J 1,29-34
Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku
niemu, i rzekł: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o
którym powiedziałem: «Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością,
gdyż był wcześniej ode mnie». Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem
chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi».
Jan dał takie świadectwo: « Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z
nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale ten, który mnie posłał,
abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: «Ten, nad którym ujrzysz Ducha
zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym».
Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym”.
Komentarz
Jan widzi nadchodzącego ku niemu Jezusa i rozpoznaje w Nim
Oczekiwanego. Jan ukazuje nam Jezusa jako Syna Bożego, a jednocześnie Baranka Bożego,
czyli tego, który bierze na siebie wszelki grzech, Także i my możemy w duchowy
sposób przeżyć wydarzenie znad Jordanu. Podczas każdej spowiedzi św. Jezus
wychodzi nam naprzeciw jako Baranek Boży i bierze na siebie każdy nasz grzech,
krzywdę, cierpienie, a w zamian zanurza nas w miłości Ducha. Kapłan udzielający
sakramentu wskazuje nam, podobnie jak Jan Chrzciciel, na obecność Jezusa w
codzienności. Pomodlę się za kapłanów, aby zawsze prowadzili nas ku Jezusowi.
