Liturgia Słowa:
Ez 17, 22-24, Ps 92
(91), 2-3. 13-14. 15-16 , 2 Kor 5, 6-10
Słowa Ewangelii
według Świętego Marka
Jezus mówił do tłumów:
«Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby
ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie
kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw
źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz
zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo».
Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże
lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy
się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz
wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie
gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu».
W wielu takich przypowieściach głosił im naukę,
o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś
objaśniał wszystko swoim uczniom.
Bądźmy małymi ziarenkami
Jezus mówiąc, że rolnik po zasianiu ziarna nie
ma wpływu na jego wzrost, tłumaczy nam, że aby wzrastało w nas królestwo Boże,
nie wystarczy tylko nasza praca, potrzeba jeszcze łaski Bożej. Tak, bądźmy
pokorni, bo nie wszystko zależy od nas. Ale sami też możemy być małymi
ziarenkami dobra na tej ziemi. Uśmiechnijmy się do kogoś, pomóżmy drugiemu, a
dobro będzie rozlewać się po świecie. Doceńmy to, co otrzymaliśmy od Jezusa, i
nieśmy Go innym, współpracujmy z łaską Pana, a królestwo Boże będzie się
rozrastać. Królestwo Boże jak to ziarnko gorczycy, choć małe, jest odporne
nawet na niekorzystne warunki.