14.03.2021 r. IV Niedziela Wielkiego Postu
Liturgia Słowa:
2 Krn 36, 14-16. 19-23, Ps
137, 1-2. 3. 4-5. 6, Ef 2, 4-10
J 3, 14-21
Słowa Ewangelii
według Świętego Jana
Jezus powiedział do Nikodema: «Jak Mojżesz
wywyższył węża na pustyni, tak trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby
każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat,
że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął,
ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby
świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w
Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie
uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego.
A sąd polega na tym, że światło przyszło na
świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich
uczynki. Każdy bowiem, kto źle czyni, nienawidzi światła i nie zbliża się do
światła, aby jego uczynki nie zostały ujawnione. Kto spełnia wymagania prawdy,
zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki zostały dokonane w
Bogu».
Komentarz
Droga do światła
Wielki Post jest czasem, w którym uświadamiamy
sobie, że Bóg nas miłuje, że daje nam najcenniejszy dar – swojego Syna, abyśmy
mieli życie. Bóg pragnie, abyśmy mocno wierzyli w tę prawdę, żeby nikt z nas
zginął. Biedny jest człowiek, który nie wierzy i odrzuca miłość Boga lub krąży
po bezdrożach, bo w jego życiu panują ciemności, gubi się. Tymczasem wiara
rozświetla nasze drogi, daje szczęście, prawdziwą radość. Wielki Post jest
właśnie taką drogą do światła. I my możemy nią podążać, jeśli staniemy w prawdzie
o naszym życiu przed Bogiem i odsłonimy przed Nim nasze serce tak jak Nikodem.
Bóg nas kocha, więc pomoże nam swoją obecnością, da światło i życie..