Liturgia Słowa:
Wj 34,4b–6.8–9, Dn 3,52.53a.54a.55ab.56a, 2 Kor 13,11–13
J 3,16–18
Jezus
powiedział do Nikodema:
„Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego
Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie
wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił,
ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.Kto wierzy w Niego, nie
podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w
imię Jednorodzonego Syna Bożego”.
Komentarz
Dziś świętujemy
największą tajemnicę naszej wiary: Bóg jest jeden w Trzech Osobach. Bóg tak
umiłował świat, że zechciał nam objawić tajemnicę swojego wewnętrznego życia.
Syn ukazał nam Ojca i razem posyłają do nas Ducha Świętego. Niech towarzyszą
nam dziś słowa, które usłyszymy w czasie liturgii eucharystycznej: „Panie,
Ojcze Święty, wszechmogący, wieczny Boże. Ty z Jednorodzonym Synem Twoim i
Duchem Świętym jednym jesteś Bogiem, jednym jesteś Panem; nie przez jedność
osoby, lecz przez to, że Trójca ma jedną naturę. W cokolwiek bowiem dzięki
Twemu objawieniu wierzymy o Twojej chwale, to samo bez żadnej różnicy myślimy o
Twoim Synu i o Duchu Świętym. Tak, iż wyznając prawdziwe i wiekuiste Bóstwo,
wielbimy odrębność Osób, jedność w istocie i równość w majestacie”.