Liturgia Słowa:
Dz 2,1–11, Ps 104, 1ab i 24ac.29bc–30.31 i 34, 1 Kor 12,3b–7.12–13
J 20,19–23
Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali
uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Przyszedł Jezus, stanął
pośrodku, i rzekł do nich: ”Pokój wam!”. A to powiedziawszy, pokazał im ręce i
bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzeki do nich: ”Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was
posyłam”. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: ”Weźmijcie Ducha
Świętego. Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie,
są im zatrzymane”.
Komentarz
Największy
dar Zmartwychwstałego dla wierzących to Duch Święty. To On zrodził Kościół pod
krzyżem i w Wieczerniku. To On przemienił zalęknionych i wycofanych apostołów w
odważnych i niezłomnych głosicieli Ewangelii i świadków gotowych zapłacić
życiem za prawdę, którą głoszą. To On dziś czyni nas uczestnikami posłania
Jezusa, ludźmi misji. To On odpuszcza nam grzechy i leczy zranione serca. To On
jest źródłem miłości w naszych sercach! My także jesteśmy zaproszeni, aby wyjść
z Wieczernika, iść wszędzie i świadczyć o miłości, którą otrzymaliśmy od Ojca,
Syna i Ducha Świętego.