24.05. 2020 r. VII Niedziela Wielkanocna
Liturgia Słowa:
Koh 1,2;2,21-23, Ps 95,1-2.6-7ab.7c-9, Kol 3,1-5.9-11
Łk 12,13-21
Ktoś z tłumu powiedział do Jezusa:
”Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem”.
Lecz On mu odpowiedział: ”Człowieku, któż Mię
ustanowił sędzią albo rozjemcą nad wami?”.
Powiedział też do nich: ”Uważajcie i strzeżcie
się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie
jest zależne od jego mienia”.
I powiedział im przypowieść:
”Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło
pole. I rozważał sam w sobie: »Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich
zbiorów«. I rzekł: »Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i
tam zgromadzę wszystko zboże i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby
dóbr, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj«”.
Lecz Bóg rzekł do niego: ”Głupcze, jeszcze tej
nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, coś
przygotował?”.
Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla
siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem.
Komentarz
Jezus uczy dziś właściwego
spojrzenia na relację pomiędzy pragnieniem szczęścia w życiu a dobrami
materialnymi. Wartość tych ostatnich mierzy się sposobem ich użycia. One nie
mogą przeszkadzać w szukaniu prawdziwego bogactwa, które czyni ludzi bogatymi
przed Bogiem. W obecnych czasach łatwo stać się wyznawcą religii posiadania,
która może zniewolić każdego. Bożki majątku, chciwości, zazdrości i zawiści
pojawiają się na firmamentach. Kuszące reklamy przekonują, że ludzka wartość
zależy od posiadania różnych rzeczy, zniewalają nas. Tymczasem prawdziwa
wolność przychodzi w Bogu, ponieważ On jest jedynym Panem mojej przyszłości.
Wszystko pochodzi od Niego i przed Nim zdam kiedyś rachunek, również z tego,
jak dobra materialne służyły mojemu duchowemu rozwojowi. Moje życie zależne
jest od stopnia zażyłości z Bogiem. On jest Ojcem, w którego ręku zawsze mogę
się czuć bezpieczny.
