Liturgia Słowa:
Dz 1, 1-11,Ps 47;Hbr 9, 24-28; 10, 19-23
Mt 28, 19a. 20b
"Jezus powiedział
do swoich uczniów:
«Tak jest
napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, w imię
Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom,
począwszy od Jeruzalem. Wy jesteście tego świadkami.
Oto Ja ześlę na
was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś pozostańcie w mieście, aż będziecie
przyobleczeni w moc z wysoka».
Potem wyprowadził
ich ku Betanii i podniósłszy ręce, błogosławił ich. A kiedy ich błogosławił,
rozstał się z nimi i został uniesiony do nieba.
Oni zaś oddali Mu
pokłon i z wielką radością wrócili do Jeruzalem, gdzie stale przebywali w
świątyni, wielbiąc i błogosławiąc Boga."
Komentarz
Zakończenie Ewangelii Łukasza zwraca uwagę na posłannictwo
apostołów. Jezus najpierw udziela swym uczniom ostatnich pouczeń i objaśnień,
odsłaniając pełny sens rozgrywających się wydarzeń paschalnych, następnie
zapewnia ich o nieustannym towarzyszeniu Ducha Świętego, wreszcie błogosławi
zebranych i rozsyła z misją świadczenia o tym, co widzieli i słyszeli: Wy jesteście świadkami tego! Nieco zaskakuje
informacja o tym, że od razu z wielką radością wrócili do
Jeruzalem oraz stale przebywali w świątyni,
wielbiąc i błogosławiąc Boga, gdyż chociażby z lektury Dziejów
Apostolskich wiemy, że początkowo przepełniał ich lęk i długo ociągali się z
podjęciem tego wyzwania. Dopiero przyobleczeni mocą z wysoka byli
zdolni odważnie głosić nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim
narodom. Prawdziwe okazało się stwierdzenie: Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: „Panem jest
Jezus!”(1 Kor 12, 3).