Liturgia Słowa:
Iz 40, 1-5. 9-11, Ps 85,
9ab-10, 11-12, 13-14, 2 P 3, 8-14
Początek Ewangelii Jezusa
Chrystusa, Syna Bożego. Jak jest napisane u proroka Izajasza:
«Oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos
wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie dla Niego ścieżki»,
wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie
grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy
Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje
grzechy.
Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił
się szarańczą i miodem leśnym. I tak głosił: «Idzie za mną mocniejszy ode mnie,
a ja nie jestem godzien, aby schyliwszy się, rozwiązać rzemyk u Jego sandałów.
Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym».
Komentarz
Odwaga nawrócenia
Jan przygotowuje drogę Jezusowi. Jest głosem
Słowa. Jan zanurza w wodzie, podczas gdy Jezus zanurza w miłości Ducha
Świętego. Jan, stając się drogą dla Jezusa, zaprasza innych: „Przygotujcie
drogę Pana!”. Autentyzmem jego życia z Bogiem pociągnął wielu do przemiany
życia. Także my, podejmując osobisty trud nawrócenia i przemiany naszego życia,
stajemy się inspiracją dla innych. Pokazujemy, że zmiana jest możliwa, że warto
żyć według wartości ewangelicznych. Żyjąc blisko Boga, można być człowiekiem
wiernym, dobrym, prawdziwym, a także radosnym, wolnym, szczęśliwym i
spełnionym.